روی خط خبر

موضوع: بازیگران ایرانی منبع: سرپوش
امتیاز: 5 5

خبر " قرار بود در سریال کامیون نوروزی باشم/ ماجرای بغض و گریه در برنامه چهل تیکه از منبع سرپوش " با موضوع irani-بازیگران ایرانی در تاریخ ۱۳۹۹/۰۱/۰۵ منتشر شد.

قرار بود در سریال کامیون نوروزی باشم/ ماجرای بغض و گریه در برنامه چهل تیکه

کارگردان سریال "آئینه" و بازیگر سینما و تلویزیون درباره کرونا، گفت: من به حرف پزشک گوش می کنم؛ دلم برای پشت صحنه تنگ شده، قرار بود در سریال "کامیون" نوروزی باشم اما نشد. "پایتخت" را دیدم و دوست داشتم در این سریال بازی می کردم.به گزارش تسنیم، در قزوین زندگی می کند، پاهایش را فیزیوتراپی می کردند اما "کرونا" اجازه نداد دوره اش زودتر تکمیل شود. این روزها بیشتر در خانه است تا روی آنتن و یا روی پرده نقره ای سینما! خودش بیشتر از اینکه ناراحتِ وضع و اوضاع باشد دلش برای پشت صحنه تنگ شده است. البته که به تازگی مقابل دوربین "نارگیل" داود اطیابی قرار گرفت که کار برای کودک و نوجوان است. برای اینکه روی آنتن نیست و یا کمتر به او نقش واگذار می کنند چه در سینما و چه در تلویزیون، دلش نمی سوزد بلکه دلش برای روزهای پرفروغ فیلم ها و سریال ها می سوزد که این روزها کمتر شاهد آن تأثیرگذاری ها و راضی کردن مخاطب نیستیم. زمانی خبری از واسطه و سفارش نبود بیشتر تهیه کنندگان کاربلد به سراغ کارگردان های کاربلد، فیلمنامه نویسان و بازیگرانی می رفتند که حرف هایی برای گفتن داشته باشند. نه اینکه در روزگارِ امروز سینما و تلویزیون، یک عده ای همیشه هستند، هر شبکه ای را بزنیم آنها را می بینیم و عده ای هم خانه نشین شده اند. این اتفاق هم برای بازیگران و فیلمنامه نویسان و حتی دوبلورها و گویندگان و مجریان هم افتاده است. این روزها که سریال "خانه به دوش" را تلویزیون پخش می کرد و البته "پدرسالار" و "زیر بازارچه" و خیلی از نوستالژی های دیگر روی آنتن رفته اند یاد آن خالقان و بازیگران کاربلدی افتادیم که این روزها خبری از آنها نیست. قطعاً نام "غلامحسین لطفی" نه به خاطر کاراکتر "اصلان" بلکه به خاطر سریال "آئینه" دهه ۶۰ که خاطرات دهه اول انقلاب را برای بسیاری تداعی می کند. البته قدرت کارگردانی لطفی هم به چشم مخاطب می آید که با آن ابزار کم و تجهیزات ضعیف گذشته چنین اثر درخشانی برای تلویزیون رقم خورد؛ امروز خلأ آن نوع پرداخت به حوزه خانواده احساس می شود. یا وقتی نقش غلامحسین لطفی به عنوان باجناق "ماشاالله- حمید لولایی- "خانه به دوش" روی آنتن می رود به قدرت بازی او پی برده می شود که چقدر جای این تلاش ها و دلسوزی ها در ارائه بهترین بازی ها خالیست. امروز که پول می دهند بازیگر شوند و امثال لطفی ها که در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران فارغ التحصیل شدند. چرا نباید تلویزیون و سینما از تجربه و تحصیلات او بهره برداری کنند؟ چرا باید یک عده خاص همیشه باشند و آن ها بگویند که باشد یا که نباشد! در صورتیکه پیش از این مدیرانی در صداوسیما و سینما حضور داشتند که در تصویب فیلمنامه ها و طرح های تلویزیونی و سینمایی هم سختگیر بودند و هم نمی گذاشتند کاربلدها آن قدر کمرنگ شوند.غلامحسین لطفی سال هاست دیگر در سریال ها و فیلم های سینمایی حضور ندارد. بازیگر و کارگردانی که وقتی سال ۱۳۶۴ سریال "آئینه" را ساخت روز دوشنبه ها هنگام پخش، خیابان ها خالی از رفت و آمد می شد. امروز هم به این نوع سریال سازی ها نیاز داریم؛ که بگوییم خیابان خلوت شده و یا مردم در قرنطینه پایشان سفت تر شده است. و یا حتی کمتر به سراغ فضاهای مجازی و حتی به ماهواوره سر می زنند. این قدرت فیلمسازی را پیش از این در بسیاری از فیلم های تلویزیون دیده ایم که "آئینه" هم جزوی از آن است. کاری که به قول «غلامحسین لطفی» کارگردان این سریال چندین بازیگر را توانست معرفی کند."آئینه" در هر اپیزود مشکلات و مسائل اجتماعی حول محور خانواده را مطرح می کرد؛ مضامینی همچون مادرزن، مادر شوهر، همسایگی، روابط مالک و مستأجر، خرافه گرایی، بهانه جویی، توقع بی جا، دهان بینی و بی مسئولیتی و غیره. در پایان هر اپیزود هم روش های ساده بهتر زندگی کردن، در سکانسی هم تحت عنوانِ «زندگی شیرین می شود» امید و نشاط خانوادگی به جامعه القاء می شد. اما الان خبری از این نوع پرداخت ها نیست؛ هرچه می بینیم تلخ کامی و ناامیدی است. شاید تولید و پخش سریالی مثل "سرگذشت" شبکه ۱ بازگشتی به این دوران باشد که چقدر اپیزودسازی یا همان "مجموعه سازی" تأثیرگذار و به دردبخور است. قالب نمایشی که تلویزیون فراموش کرده و کمتر به سراغش می رود؛ چقدر می توانست مثل "کلانتر" و "کارآگاه علوی" با ژانر پلیسی و جنایی جذابترش کند. غلامحسین لطفی را شاید مخاطبین بیشتر به «جیب برها به بهشت نمی روند» و «خانه به دوش» بشناسند اما او هم خالق «آیینه»، «پاکباخته» و «سرخپوست ها» است و هم کارهای به یادماندنی چون «دلیران تنگستان»، «محله برو بیا»، «پول کثیف»، «پژمان» و «بچه های نسبتاً بد» را برای تلویزیون بازی کرده و در سینما هم او را بیشتر به «سرب» مسعود کیمیایی، «پرده آخر» واروژ کریم مسیحی، «مرد آفتابی» همایون اسعدیان، «بازیگر» محمدعلی سجادی و «خفگی» فریدون جیرانی می شناسند. البته که این بخشی از هنرنمایی های این هنرمند پیشکسوت عرصه سینما و تلویزیون است؛ آخرین کاری که از او روی پرده رفته نامش «خفگی» است و سریال «ما فرشته نیستیم» فلورا سام هم آخرین کار تلویزیونی او به شمار می رود. و البته آخرین تصویر تلویزیونی از این روزهایش به برنامه "چهل تیکه" و بغض و گریه لحظات پایانی برنامه برگردد. او اعتقاد دارد وقتی عصا به دست بود و کنش و واکنش های مردم را می دید ناراحت می شد؛ چون دوست ندارم مردم مرا در این ظاهر ببینند و ناراحت شوند. دوست دارم همیشه با هنرنمایی هایم مردم را خوشحال کنم. درست است این روزها نیستم و یا کمتر مرا در نقش هایی می بینند اما آکتور را هیچ کس نمی تواند فراموش کند و کارنامه اش همیشه جلوی دید همگان است. من نیستم شاید برای این است که در محور باندبازی های برخی قرار ندارم؛ هرگز برای نقش و کار به کسی مراجعه نکردم و هرگز به روابط خاص هم آشنایی نداشتم.لطفی با اشاره به اینکه امروز یک عده خاصی کار می کنند که با روابط در سینما و تلویزیون اند، هر شبکه ای یا هر فیلم سینمایی را هم ببینیم آنها را می بینیم، تصریح کرد: شاید در همه شبکه ها باشند و در همه فیلم ها قرارشان بدهند اما کسی در مدارِ بازیگری، با سفارش و رانت ماندگار نمی شود. بازیگر و کارگردان باید جامعه شناس خوبی باشند تا کارهای خوبی خلق شود. من برای کارگردانی ام جامعه را خوب دیدم و حتی برای اکت های خوب، به کاراکترهای نزدیکش در جامعه نزدیک شدم؛ این کارها باعث می شود تا آثار ماندگارتر شوند. وقتی "آیینه" شکل گرفت که من خودم را به جامعه نزدیک تر کردم و ببینید هنوز هم درباره خانواده آنقدر موشکافانه و دغدغه مند کار نمایشی سااخته نشده است. مشکل تلویزیون و فقدان جذابیت و تأثیرگذاری برنامه ها و سریال ها است که کمتر به خانواده های ایرانی توجه می کنند. وی در خصوص حضورش در برنامه "چهل تیکه" و بغض و گریه ای که مدت ها تیتر فضای مجازی بود، گفت: قبلاً هم گفته ام هیچ وقت ناراحت نشدم چرا به "دورهمی" نرفتم؛ چون یادم می آید در مجموعه "نود شب" مهران مدیری بازی می کردم آرام آرام نقشم کمرنگ شد. آن رفتار غیرتخصصی همیشه در ذهنم باقی ماند؛ روزی که مرجانه گلچین به این برنامه رفت اسم هر هنرمندی که می آمد به «دورهمی» دعوت می شد. نامم آمد اما دعوت نشدم. البته شاید دعوت هم می شدم نمی رفتم! برنامه "چهل تیکه" از من خواستند و دعوت کردند و من رفتم. وقتی عصا دستم بود و واکنش های مردم را می دیدم دست خودم نبود و ناخودآگاه گریه ام گرفت. مردم دوست ندارند هنرمندشان را این طور ببینند؛ تصویر "اصلان" در سریال "خانه به دوش" را دارند. چرا امثال ما که تحصیل کرده ایم باید بیکار و خانه نشین باشیم.این بازیگر سینما و تلویزیون، گفت: من دلتنگ پشت صحنه رفتنم؛ انتقاد به رویه سریال سازی و روابط خاص دارم اما همیشه دغدغه ام این بوده که کارهایی را تلویزیون می توانست بسازد و انجام دهد و مردم و جامعه را دگرگون کند. ما نیاز به مفاهیم اخلاقی و خانوادگی در سریال های تلویزیون داریم؛ چقدر درباره واژه دروغ کار ساخته شده که چرا این رذیلت اخلاقی خانمان سوز است و فجایعی که برای آدم ها و زندگی هایشان بوجود می آورد؟لطفی درباره سریال های نوروزی تلویزیون، خاطرنشان کرد: سریال "پایتخت" را دیدم که دوست داشتم در این سریال بازی می کردم. البته جزو هنرپیشه هایی نیستم که خودم را به پروژه ای تحمیل کنم. یکسری هنرمندان مشترکی در همه پروژه ها می بینیم که این خیانت به آدم هایی است که به آنها نوبت کار نمی رسد. مخاطب هم خوشش نمی آید آنقدر آدم های تکراری ببیند؛ عمده اینها هم توانایی متفاوت بودن را ندارند که در نقش ها و بازی هایشان این تفاوت را به منصه ظهور برسانند.تصمیم گیرندگان در تلویزیون باید جامعه شناسی و مردم شناسی شان خوب باشد؛ جامعه و جنس آدم ها و اقشار و اندیشه هایشان را بشناسند.او با اشاره به اینکه قرار بود در سریال "کامیون" مسعود اطیابی باشد، توضیح داد: دلم واقعاً برای پشت صحنه تنگ شده و در "نارگیل" با ناتوانی تمام بازی کردم؛ نقش اصلی فیلم "نارگیل" را دارم. قرار بود در سریال "کامیون" باشم اما فضایی فراهم شد که منصرف شدم. بعداً اطیابی با من کار می کرد او را دیدم به من گفت جایت در این پروژه خالی است. با مهدی هاشمی هم دیدار کردم و حتی لباس و بقیه مقدمات حضورم فراهم بود اما به دلایلی منصرف شدم. لطفی درباره کرونا و اتفاقاتش، گفت: من جزو آدم هایی ام که به حرف پزشک گوش می کنم؛ اصلاً بیرون نمی روم و همه کارهایم و خریدهایم را الکترونیکی انجام می دهم. خودم هم آشپزی بلدم؛ فیزیوتراپی می کردم که به دلیل "کرونا" قرار شد فیزیوتراپ بعد از این اتفاقات دوباره بیاید و درمان را از سر بگیرد. مردم باید بدانند بیرون بروند یا کرونا می دهند و یا از بقیه می گیرند؛ هر دو طرف خطر است.

وب سایت اسمی ها یک موتور جستجوی تخصصی خبر است. تمامی اخبار بدون دخالت نیروی انسانی توسط نرم افزار جستجوگر، جمع آوری میشود و اسمی ها در قبال محتوای اخبار هیچ مسئولیتی ندارد.

جدیدترین اخبار سلبریتی ها در حوزه irani-بازیگران ایرانی، نشر خبر " قرار بود در سریال کامیون نوروزی باشم/ ماجرای بغض و گریه در برنامه چهل تیکه از منبع سرپوش. "

اخبار گوناگون

× ×